NOVIDADES BIBLIOTECA
16 de xan. de 2020
9 de dec. de 2019
Heroínas e heroes da nosa vida: obradoiro de creación poética
Hoxe, no blog da biblioteca, imos compartir unha actividade de gran éxito entre o noso alumnado realizada polo Departamento de Lingua Castelá e Literatura.
Trátase dun obradoiro de poesía "épica" ou narrativa para contar as historias das persoas que máis admiramos.
Os nosos cantares ou "epopeias" falaron das heroínas ou heroes do día a día do alumnado, polo que finalmente estaban tan cheos de emocións que se deron entrada ó lírico. Aquí deixamos algunhas das fermosas mostras:
La situación empeoraba,
XXX
XXX
Ella es mi tutora,
xxx
Trátase dun obradoiro de poesía "épica" ou narrativa para contar as historias das persoas que máis admiramos.
Os nosos cantares ou "epopeias" falaron das heroínas ou heroes do día a día do alumnado, polo que finalmente estaban tan cheos de emocións que se deron entrada ó lírico. Aquí deixamos algunhas das fermosas mostras:
MI HEROÍNA ES MI MADRE
MI MADRE ME CUIDA
MI MADRE ME MIMA
CUANDO ESTOY TRISTE ELLA SIEMPRE ME ANIMA
MI MADRE ES LA MEJOR
PORQUE ELLA SIEMPRE ME DA AMOR
ELA ES UN HEROINA
PORQUE ELLA ESTA AHI CUANDOALGUIEN LA NECESITA
ELLA SIEMPRE SE LEVANTA CON FUERZAS
CON GANAS DE HACER ALGO EL DÍA DE HOY
ELLA ES MI MADRE Y LA QUIERO UN MONTÓN
XXX
MI HEROÍNA
Mi abuela
Es esa persona que me ayuda en los momentos difíciles,
me defiende de todo auunque sean miles
esta conmigo SIEMPRE y por eso la admiro tanto,
por ser tan increíble y darme muchos abrazos.
Yo estaba jugando en el parque, sentí que me caía,
cuando abrí los ojos estaba ella llorando al pensar que me perdía,
no podía respirar pero aun así “no llores” le decía.
Fue corruiendo a urgencias y un médico me dijo que descansase
pero que sobre todo que no hiciese nada por esforzarme.
xxx
DESCONOCIDO
Había una pelea de perros,
que se mordían los dedos,
eran dos contra uno,
eran dos contra uno,
unos perros muy rudos.
La situación empeoraba,
hasta que de la nada
apareció un ser gigante,
que cogió a los perros
y salvó una vida,
LA VIDA DE MI PERRA
que se iba.
que se iba.
Mi héroe
Mi héroe es fuerte,
no es muy alto pero sí inteligente.
Un día en la piscina sobre un flotador estaba,
poco a poco me resbalaba,
al fondo de la piscina me caí,
era muy pequeño y no podía subir.
De repente alguien salto, me agarró y me salvó
¿Sabéis quién es?
Mi hermano mayor.
xxx
Mi Heroína
Mi madre fuerte y buena
con una bonita melena
vida me dio
y solo amor me pidió.
Ella me quiere de corazón,
y no me da plantón.
En casa todo me está dando
y no le estoy pagando.
Mi madre me quiere
y no me miente.
tiene un gran corazón
y me lo enseña un día sí
y otro día también
Mi madre, madre,
me abre
su corazón.
y ¿por qué no?
Me cuida
me mima
me ama
es mi madre, de nombre Ana.
Érase una heroína de ojos color verde plata
Era solo una niña de pelo rizado y falda
Muy traviesa y graciosa, también bastante risueña
Jugaba siempre animada con su querida muñeca
Una mañana de mayo se despertó muy cansada
Iba a clase tan tranquila sin saber qué le esperaba
Durante aquel recreo jugaba muy despistada
Entonces cayó de frente y no salió bien parada
Con gran dolor llegué a casa sabiendo que era mi hermana
Con tristeza supe que sus dientes en la boca no estaban
Tres años de vida y ella ya sabía que era el dolor
Por suerte era una heroína que con fuerza se levantó
XXX
Ella es mi tutora,
la que me enseña y apoya,
cuando estoy en sus clases el baile aflora,
la música nos invade y,
el arte sale.
En los concursos primer premio,
pero con su alegría a mi me llega.
Un día una voltereta fui a hacer,
pero con la cabeza aterricé,
ella fue corriendo,
y me salvó de un mareo.
xxx
MI HEROÍNA
Érase una heroína de ojos verdes como el agua
Era solo una mujer con alma de niña, pero….
Una mala noticia le jugó una mala pasada,
Una mala enfermedad atrapó su cuerpecillo,
Pero eso no la iba a parar… Solo tenía que luchar…
Un tratamiento tenía que pasar, para dejarla atrás.
Después un tiempo luchando... Atrás la dejó.
Ahora ella es feliz… Y más no se preocupó.
xxx
Mi abuelo = Mi héroe
Mi abuelo es mi héroe salvador
cuando está conmigo es un amor,
cuando lo necesitas te ayuda
y él nunca lo duda.
Te cuenta unos cuentos
que son unos elementos,
te cuenta unos chistes
que no son nada tristes.
No lo cambio es único
es mi gran amigo,
lo quiero, lo adoro
mucho más que el mismo oro.
xxx
MI HEROÍNA
Un día mientras en mi cama estaba tumbada,
de repente mi abuela vino gritando,
una señora desconocida estaba alertada,
y mi madre con el agua en los ojos desbordando.
Yo alertada a mi vecina le preguntaba,
¿Que está pasando, por qué hay tanta gente en mi casa?
Ella dolida me decía que no pasaba nada,
Y poco a poco me acercaba hacia mi cama.
Aquel día me marcó,
desde aquel día ya no soy inocente,
sé qué es el dolor,
lo tendré por siempre presente.
Por mucho que los enfermeros hicieron,
no consiguieron nada,
ahora está en el cementerio,
en medio de la nada.
25 de xuño de 2019
Traballos sobre micromachismos do club de lectura "Coas gafas violeta"
Despois de rematar o club "Coas gafas violeta" aquí están as exposicións que o alumnado do grupo levou polas aulas na hora de títoría para fomentar a reflexión sobre a desigualdade de xénero:
Finalizamos o club de lectura sobre Jane Eyre.
Finalizamos o club de lectura dos "Cinéfilos" disfrutando da última versión cinematográfica de Jane Eyre de Charlotte Brontë.
Despois de ler e comentar a novela ó longo de varios meses tivemos o gusto de comprobar como dúas das nosas alumnas participantes no club, Lía e Ana, profundaron na obra literaria e na biografía da súa autora.
A continuación, incluimos as presentacións coas que difundiron os seus coñecementos e invitaron a outros/as alumnos/as a coñecer esta obra e a esta xenial autora.
Despois de ler e comentar a novela ó longo de varios meses tivemos o gusto de comprobar como dúas das nosas alumnas participantes no club, Lía e Ana, profundaron na obra literaria e na biografía da súa autora.
A continuación, incluimos as presentacións coas que difundiron os seus coñecementos e invitaron a outros/as alumnos/as a coñecer esta obra e a esta xenial autora.
22 de xuño de 2019
Textos do club de lectura Teatralizando "La casa de Bernarda Alba" transformados en "La casa de Bernardo Álvaro"
Despois de ler, escenificar e comentar La casa de Bernarda Alba, de García Lorca, decidimos inventar outros finais pero introducindo algúns cambios. Os personaxes femininos pasaban a ser masculinos.
Deste xeito, analizamos os roles que desempeñaban ambos xéneros e como esas ideas atópanse nas nosas mentes, por moito que algo se teña avanzado dende a época na que Lorca creou esta obra.
No primeiro texto que creou o alumnado de xeito colaborativo podemos observar como os personaxes masculinos que forman parte da obra acaban cometendo violencia física.
No segundo texto imos ver como se chega incluso a planificar un asasinato.
No terceiro texto a violencia chega a un extremo máis intenso e monopoliza toda a acción.
No cuarto texto a feminización dos personaxes masculinos condúceos á homosexualidade.
E finalizamos con outro texto tamén con asasinato pero máis parecido ó da obra orixinal.
Deste xeito, analizamos os roles que desempeñaban ambos xéneros e como esas ideas atópanse nas nosas mentes, por moito que algo se teña avanzado dende a época na que Lorca creou esta obra.
No primeiro texto que creou o alumnado de xeito colaborativo podemos observar como os personaxes masculinos que forman parte da obra acaban cometendo violencia física.
No segundo texto imos ver como se chega incluso a planificar un asasinato.
No terceiro texto a violencia chega a un extremo máis intenso e monopoliza toda a acción.
No cuarto texto a feminización dos personaxes masculinos condúceos á homosexualidade.
E finalizamos con outro texto tamén con asasinato pero máis parecido ó da obra orixinal.
Análise da presenza das mulleres na prensa
Creamos o seguinte cuestionario para fomentar a reflexión do alumnado sobre a escasa presenza das mulleres na prensa e o papel ó que é relegada. Despois analizamos e reflexionamos sobre as posibles causas. Velaquí os resultados:
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)